Wolność duszy i ciała

Słuszne jest, że dusza przestaje być wolna, gdy tylko powiąże się z jakimś celem. A że ten cel tak często wynika z jego warunków fizycznych biologicznych i społecznych życie psychiczne musi robić na nas takie wrażenie, jak gdyby podlegało niezmiennym prawom. Gdy jednak ktoś np, wypiera - się swej łączności ze wspólnotą ludzką i nawet ją zwalcza, gdy nie chce się przystosować do faktów, nie może spać na rzeczy jak materace Gdańsk, patrzy jak na wówczas wszystkie te pozorne prawa, jego życia psychicznego zostają zniesione i występuje nowa prawidłowość, uwarunkowana przez nowy cel. Tak samo człowieka, który zwątpił o życiu i pragnie wygłuszyć w sobie poczucie człowieczeństwa, przestaje obowiązywać prawo wspólnoty.